Witamina C

Po co organizmowi witamina C ?

Witamina C przyspiesza proces gojenia się ran i zrastania kości, jest potrzebna do produkcji kolagenu – białka, które tworzy pod nabłonkiem dodatkową warstwę utrudniającą przedostawanie się wirusów do organizmu. Uczestniczy w metabolizmie tłuszczów, cholesterolu i kwasów żółciowych. Bierze udział w biosyntezie hormonów kory nadnerczy. Uczestniczy w regeneracji witaminy E. Ułatwia przyswajanie żelaza i uczestniczy w wytwarzaniu krwinek czerwonych.. Jako silny antyutleniacz przeciwdziała procesowi utleniania wywołanemu przez wolne rodniki. Podnosi odporność organizmu. Witamina ta pełni funkcję wspierania białych ciałek krwi. Jest niezbędna do produkcji limfocytów a także ich produktu nadtlenku wodoru czyli wody utlenionej. Limfocyty niszczą zainfekowane komórki. Od ich sprawności i ilości wyprodukowanego nadtlenku, zależy jak szybko nasz organizm upora się z infekcją. Stymulując tworzenie przeciwciał i inne mechanizmy obronne, witamina C znacząco poprawia działanie układu odpornościowego. Witamina C hamuje też powstawanie w żołądku rakotwórczych nitrozoamin. Ma właściwości bakteriostatyczne, a nawet bakteriobójcze w stosunku do niektórych drobnoustrojów chorobotwórczych. Większość zwierząt produkuje w swoich wątrobach witaminę C w ilości 20-25g na dobę. Człowiek pozbawiony jest takich możliwości i powinien witaminę dostarczać w pożywieniu.  Dla dorosłej osoby ilości 1-2 gramów na dobę są wskazane i całkowicie bezpieczne a wiele z przeprowadzonych badań wykazało, że już krótkotrwałe przyjmowanie 1-2g witaminy C dziennie może skrócić i złagodzić przebieg przeziębienia.Są też kuracje przeciw nowotworom gdzie stosuje się dawki 25-50gramów na dobę w bezpośrednich iniekcjach dożylnych.

Gdzie znajdziemy witaminę C w naturze i czy należy ją suplementować ?

Witamina C jest substancją nietrwałą, rozkładającą się częściowo w czasie gotowania. Minimalne dzienne zapotrzebowanie dziecka na witaminę C wynosi 40-75 mg a człowieka dorosłego 75-100 mg. Optymalne dawki są dziesięciokrotnie większe tz. 400-750mg dzieci i 750-1000mg dorośli. Dawki dobowe stymulacyjne to 1000mg dzieci i 2000mg dorośli.

Głównym źródłem witaminy C są świeże oraz właściwie przetworzone owoce, np. dzika róża czy czarna porzeczka i warzywa szczególnie kapustne.
Dobrym źródłem witaminy C, szczególnie w okresie letnim, są świeże owoce i soki cytrusowe. Zimą godne polecenia są warzywa i szczególnie zasobne w tę witaminę ziarna kiełkowanej i kiszonej białej kaszy gryczanej oraz kiszona kapusta. Owoców cytrusowych jako źródła witaminy C zimą, należy unikać, bo wychładzają organizm, natomiast owoce dzikiej róży, czarna porzeczka oraz natka pietruszki, są w tym czasie wskazane. Udział tych produktów w przeciętnej, dziennej racji pokarmowej u większości z nas jest jednak niewielki.

Najlepsza jest oczywiście naturalna występująca w produktach spożywczych, ale 1000-2000mg trudno jest w ten sposób pozyskać dla organizmu.
Z wytwarzanych syntetycznie używaj takiej, która rozpuszcza się w wodzie i jest wolna o takich dodatków jak np. aspartam, bardzo szkodliwy i toksyczny słodzik.
Przepis użycia witaminy C – postać proszku :
Nakrętkę od buteleczki / np. MMS, JK lub Mg / wypełnić witaminą C. Pełna nakrętka  to 2gramy. Łyżeczka od herbaty to również ok. 2gramy. Gdy wysypiemy zawartość na papier lub spodeczek i podzielimy np. na cztery części, to ustalimy jaką objętość zajmuje 500mg. Gdy wzrokowo poznamy jaką objętość zajmuje 500mg można przy pomocy łyżeczki odmierzać potrzebną ilość proszku, biorąc właściwą ilość na czubek łyżeczki i rozpuszczać w dowolnej ilości wody lub soku warzywnego.
Można też te 2gramy czyli nakrętkę wsypać do pustej buteleczki po MMS, JK, lub Mg, i dolać do pełna czyli 20ml wody tworząc stężony roztwór.
Taki roztwór zużyć w ciągu kilku godzin, odmierzając kroplami lub objętościowo właściwą na jedno użycie ilość roztworu. 1/4 objętości takiego roztworu z buteleczki to 500mg wit C, 1/8 to 250   itd.
Ponieważ po rozpuszczeniu rozpoczyna się proces utleniania witaminy C  polecam rozpuszczanie bezpośrednio przed użyciem

Funkcje witaminy C w organizmie

• Podnosi odporność organizmu
• Pełni funkcję ochronną w przypadku przeziębienia – dzięki swojemu udziałowi w biosyntezie kolagenu (podskórna warstwa ochronna, zabezpieczająca przed przenikaniem wirusów) oraz roli w produkcji limfocytów (niszczących zainfekowane komórki)
• Uczestniczy w procesach metabolicznych jako substancja przenosząca elektrony.
• Dzięki współdziałaniu w biosyntezie kolagenu przyspiesza proces gojenia się ran i zrastania kości.
• Uczestniczy w metabolizmie tłuszczów, cholesterolu i kwasów żółciowych
• Uczestniczy w regeneracji witaminy E
• Ułatwia przyswajanie niehemowego żelaza i uczestniczy w wytwarzaniu krwinek czerwonych.
• Jako silny reduktor przeciwdziała procesowi utleniania wywołanemu przez wolne rodniki
• Hamuje powstawanie w żołądku rakotwórczych nitrozamin
• Ma właściwości bakteriostatyczne, a nawet bakteriobójcze w stosunku do niektórych drobnoustrojów chorobotwórczych

Kilka ciekawostek i trochę historii.

• Kwas askorbinowy podnosi ogólną odporność organizmu na choroby.
• Większość zwierząt jest w stanie syntetyzować witaminę C we własnych organizmach. Człowiek zmuszony jest pokrywać zapotrzebowanie na witaminę C za pomocą zewnętrznych źródeł.
• Witamina C nie tylko „wymywa” nadmiar cholesterolu z arterii krwionośnych, ale też normalizuje jego poziom.
• Witamina C uczestniczy w produkcji hormonów zwalczających stres.
• Dzięki swoim właściwościom przeciwutleniającym witamina C znacznie zmniejsza ryzyko występowania chorób chronicznych, takich jak rak, choroby serca czy zaćma. W celu optymalnego zredukowania ryzyka wystąpienia tych schorzeń, nowe zalecenia dietetyczne sugerują spożywanie 1000-2000 mg tej witaminy dziennie.

W 1928 roku von Szent-Györgyi uzyskał z wyciągów z nadnerczy, kapusty i pomarańczy związek, który wykazywał właściwości oksydoredukcyjne. Von Szent-Györgyi nie zdawał sobie sprawy, że związek ten, to witamina C nazwana przez niego kwasem heksuronowym. W 1932 roku W.A. Waugh i Charles King otrzymali witaminę C z cytryny. W rok później Sir Walter Norman Haworth, Hirst i współpracownicy ustalili budowę chemiczną witaminy C. W latach 1933-34 Tadeusz Reichstein i współpracownicy dokonali syntezy kwasu askorbinowego na politechnice w Zurychu. Otworzyło to drogę do masowej produkcji syntetycznej postaci tej witaminy.